Powikłania w wyniku traumy interpersonalnej

0
14223

Trauma jest powszechnie używanym, a niekiedy nadużywanym terminem, którym określamy bardzo trudne momenty zdarzające się w życiu. Prawdziwe przeżycie traumatyczne jednak niewiele ma wspólnego z koniecznością podejścia do egzaminu poprawkowego, czy zagubieniem telefonu komórkowego – choć każdy przeżywa stres z indywidualną intensywnością, dlatego niełatwo jest precyzyjnie zdefiniować to pojęcie.

Przybliżając znaczenie słowa “trauma”, można porównać go do horroru, grozy i przerażenia, przy jednoczesnym doświadczaniu bezradności, poczucia braku wpływu na swoją sytuację. Z psychologiczno-neurologicznego punktu widzenia w wyniku ekstremalnego “przestymulowania” system obrony psychologicznej i neurofizjologicznej ulega przeciążeniu i dezorientacji.

Polecane przez Inspiracje Psychologiczne

Zajmujący się tym zagadnieniem psychologowie wyróżnili wymiary traumy, które są zależne od rodzaju stresora oraz cech osobniczych jednostek ją przeżywających. Na wymiar traumy wpływ ma wiek osoby (dziecko – dorosły), wymiar czasowy (akcydentalność – chroniczność) i wymiar sprawstwa (katastrofy, wypadki, przyczyny niezamierzone – intencjonalne zadanie tortury). Najbardziej dotkliwe są przypadki, gdy dziecko doświadcza wielokrotnego i intencjonalnego, spowodowanego przez drugiego człowieka cierpienia. Do mniej destrukcyjnych zaliczamy jednorazowe, nieintencjonalne wypadki, lub katastrofy naturalne doświadczane przez osoby dorosłe.

Kadr z filmu pt. “Sybil” w reżyserii Joseph’a Sergent

Silny stres może wywołać traumę prostą i złożoną. Ta druga powstaje w wyniku systematycznych oddziaływań osób bliskich lub ważnych dla osoby poszkodowanej. Trauma złożona często jest przyczyną trwałych zaburzeń, które dużo trudniej się leczy. Trauma może być przyczyną wielu poważnych konsekwencji dla zdrowia psychofizycznego. Ślad, który pozostawia w układzie nerwowym podobny jest do blizny – nie znika nigdy.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę napisz swój komentarz!
Proszę wpisz swoje imię tutaj